lotte en de koning

Er was eens een meisje. Dat meisje heet Lotte. Lotte is een heel lief meisje. Ze helpt haar ouders altijd. Ze wonen op een boerderij in een arm dorpje. Dat dorpje heet Venstein. Ze verkopen melk, kaas en vlees aan de mensen van Venstein voor maar weinig geld. Op een dag kwam er een koning bij de boerderij en vroeg aan Lotte’s moeder: ‘Hallo, ik zoek eten en drinken voor mijn volk, heeft u misschien iets voor mij?”Ja, ja zeker meneer, het is een eer dat u bij ons komt, loopt u maar mee’ zei de moeder van Lotte en liep naar de voorraad kamer. De koning liep netjes achter haar aan. Lotte’s moeder gaf de koning 2 kilo vlees en 2 liter melk. ‘Is dit genoeg?’ vroeg ze aan de koning. ‘Ja dit is precies goed’ zei de koning met een brede glimlach en liep terug naar waar hij vandaan kwam. Lotte’s moeder was helemaal blij dat er een koning bij hun langs kwam en liep naar haar man om het hem te vertellen. Lotte had alles gezien en dacht de koning gaat nooit weg van het paleis, dan denken ze dat het de koning is van Venstein, maar dat is niet zo. Lotte besloot koning te volgen. Ze kan de koning nog zien, ze pakte haar jas en deed wat eten en drinken in haar rugzak en ging achter de koning aan.

Toen ze uiteindelijk in de stad Utrecht aankwam had ze geen geld, eten en drinken meer. Ze ging naar een winkel en vroeg zachtjes aan de eigenaar van de winkel: ‘Meneer mag ik alstublieft wat eten en drinken?’ De man begon te lachen en zei: ‘Meisje als jij eten en drinken wilt moet je wel geld hebben om te betalen en anders moet je maar weg gaan’. ‘Maar meneer, ik kom hier niet vandaan ik kom uit een heel arm dorpje, Venstein zo heet het dorpje, dus ik heb geen geld, maar ik verga van de honger’ zei Lotte. De eigenaar van de winkel zei: ‘Tja als je geen geld hebt kan ik je ook geen eten geven, maar ik leef met je mee dus kom maar mee naar binnen dan geef ik je wat te eten en drinken’. Lotte lachte van geluk. Ze was bang dat de man haar geen eten zou geven, maar gelukkig is die man meelevend. De man gaf Lotte twee boterhammen met jam en een vol glas melk. ‘Zo dat zou wel genoeg voor je zijn meisje’ zei de winkel eigenaar. Lotte knikt toen ze de laatste stukken in haar mond propte. Toen Lotte klaar was met eten liep ze de winkel uit. Toen ze net buiten was zag ze de koning in een grote draagstoel door de stad gedragen worden. Lotte ging achter de koning aan. Na tien minuten lopen kwam Lotte aan bij het paleis. Ze sloop onder de draagstoel, en zonder dat iemand het merkte ging ze mee het paleis in. Het was een heel groot paleis met wel honderd kamers. Lotte kwam onder de draagstoel vandaan en ging kijken in een kamer waar op de deur stond: verboden terrein, alleen toegang voor de koning. Lotte trok zich er niks van aan wat op de deur stond en liep heel stil de kamer in. Toen Lotte in de kamer stond zag ze een enorme voorraad eten en niks van hun. Toen hoorde ze voetstappen, ze ging achter een grote berg appels zitten. Soldaten van de koning kwamen de kamer binnen en legde het eten dat de koning bij de boerderij had gehaald voor de berg appels. Lotte keek heel voorzichtig achter de berg vandaan, maar er was niemand meer.

word vervolgd

Comments

  1. Piet says:

    Een mooi verhaal! Ligt Venstein dicht bij Utrecht?